- aslında çocukken hep doktor olmak istedim nedense. öyle değişik hayallerim falan yoktu yani. eğer doktor olursam sevdiğim insanları hep tedavi ederim hiç ölmezler sanıyordum.
- tanrı olmak isteyen çock var mıdır? ben büyüynce tanrı olcam falan kafaları yaşayan bi çocuk?
- ben ilk okuldayken bizim sınıfta bi çocuk vardı, şişkoydu falan. onun yanında her öğrenci 1 hafta oturuyordu. çünkü kimse onla oturmak istemiyordu. sonra sınıf öğretmenimiz "gereğinden fazla yaramaz olan" çocuklar için o çocuğun yanına oturmayı "ceza" haline getirdi. ödevinimi yapmadın, gidip oraya oturuyodun, yaramazlık mı yaptın haydii gidip 1 hafta o sırada oturuyordun. ben çok oturdum orda. bir müddet sonra arkadaş olduk zaten. bence iyi bi çocuktu. yani sonuçta o da sadece bi çocuktu.
- ilk okul öğretmenimden bazen gerçekten nefret ediyorm şimdi düşündükçe.
- yağmur yağarsa patlar gökyüzünde unutulmuş balonlar.
- anneannemin bir komşusu vardı. adı "müşerref"ti. zengindi ama kimsesi yoktu. ben oraya gider oturur ona arkadaşlık ederdim yazları. önceleri korkuyodum kambur, küçük, buruş buruş bu yaşlı kadından... ama daha sonraları alışmaya başlamıştım. camın önüne otururduk. şeker verirdi bana. onun camından bakınca mahalledeki çöp tenekeleri gözüküyordu. ama o çöpleri hiç görmezdi. yoldan geçenleri, her gün havlayan sokak köpeklerini, yurtdışında ki oğlunu, hiç görmediği torununu, rahmetli kocasını anlatırdı. bir müddet sıkar sonrada ilginçleşirdi hikayeleri. sonra ben büyüyemeden öldü. iyi ki de öldün müşerref teyze. şimdi olsa belki, o kadar iyi anlayamazdım seni.
- vapur insanları farklıdır. daha doğrusu bir vapurda, ben insanların vapuru ne sıklıkla kullandığını anlayabilenlerdenim. çünkü bence en sık kullananlar hiç zahmet etmeden girer girmez içerde bi yere otururlar. daha ender kullanananlar ya yan tarafa ya da üste çıkarlar istabulu izlemek için. ben çok sık kullanmayan biri olarak, içeri otururum hep. çünkü zaten kimse gelip karşıma oturmaz. içerden de izlenebilir istanbul. hiç temizlenmeyen vapur camnının arkasından hafif buğulu (hava soğuksa özellikle) görülür. bazen bir şey hissetmem. ama bazen de üzülürüm bakarken. bende ölüp gidicem ve buraya bi daha hiç gelemicem diye.
- şiddetle tavsiye edilir: Nickelback - Far Away
- A kentinden B kentine giden arabalardan nefret ettim artık...
- o değil de kar yağıyordu ve o karda ayakları çıplak bir adam gördüm nişantaşında.oha. ölmüştür belki şimdi.
- bitti bu yazı.
- tanrı olmak isteyen çock var mıdır? ben büyüynce tanrı olcam falan kafaları yaşayan bi çocuk?
- ben ilk okuldayken bizim sınıfta bi çocuk vardı, şişkoydu falan. onun yanında her öğrenci 1 hafta oturuyordu. çünkü kimse onla oturmak istemiyordu. sonra sınıf öğretmenimiz "gereğinden fazla yaramaz olan" çocuklar için o çocuğun yanına oturmayı "ceza" haline getirdi. ödevinimi yapmadın, gidip oraya oturuyodun, yaramazlık mı yaptın haydii gidip 1 hafta o sırada oturuyordun. ben çok oturdum orda. bir müddet sonra arkadaş olduk zaten. bence iyi bi çocuktu. yani sonuçta o da sadece bi çocuktu.
- ilk okul öğretmenimden bazen gerçekten nefret ediyorm şimdi düşündükçe.
- yağmur yağarsa patlar gökyüzünde unutulmuş balonlar.
- anneannemin bir komşusu vardı. adı "müşerref"ti. zengindi ama kimsesi yoktu. ben oraya gider oturur ona arkadaşlık ederdim yazları. önceleri korkuyodum kambur, küçük, buruş buruş bu yaşlı kadından... ama daha sonraları alışmaya başlamıştım. camın önüne otururduk. şeker verirdi bana. onun camından bakınca mahalledeki çöp tenekeleri gözüküyordu. ama o çöpleri hiç görmezdi. yoldan geçenleri, her gün havlayan sokak köpeklerini, yurtdışında ki oğlunu, hiç görmediği torununu, rahmetli kocasını anlatırdı. bir müddet sıkar sonrada ilginçleşirdi hikayeleri. sonra ben büyüyemeden öldü. iyi ki de öldün müşerref teyze. şimdi olsa belki, o kadar iyi anlayamazdım seni.
- vapur insanları farklıdır. daha doğrusu bir vapurda, ben insanların vapuru ne sıklıkla kullandığını anlayabilenlerdenim. çünkü bence en sık kullananlar hiç zahmet etmeden girer girmez içerde bi yere otururlar. daha ender kullanananlar ya yan tarafa ya da üste çıkarlar istabulu izlemek için. ben çok sık kullanmayan biri olarak, içeri otururum hep. çünkü zaten kimse gelip karşıma oturmaz. içerden de izlenebilir istanbul. hiç temizlenmeyen vapur camnının arkasından hafif buğulu (hava soğuksa özellikle) görülür. bazen bir şey hissetmem. ama bazen de üzülürüm bakarken. bende ölüp gidicem ve buraya bi daha hiç gelemicem diye.
- şiddetle tavsiye edilir: Nickelback - Far Away
- A kentinden B kentine giden arabalardan nefret ettim artık...
- o değil de kar yağıyordu ve o karda ayakları çıplak bir adam gördüm nişantaşında.oha. ölmüştür belki şimdi.
- bitti bu yazı.
ölürüm lan sana salak. seviyorum kızım seni. sen hep yaz ben hep okurum. tiaramia was here.
YanıtlaSillan yazsana sen.ne güzel de yazıyomuşsun işte.teallam!
YanıtlaSilteşekkür ettim <3
YanıtlaSil