29 Ocak 2010 Cuma

bazen bende.


- aslında nerden baksan hep cümle cümle gitsin isstiyorum hayatım. bu gün kalktım. dişlerimi fırçaladım. üstümü giyindim. ders çalıştım. yemek yedim. eve geldim. uyudum. ama benim hayatım kelimeler halinde akar. uyan.kalk.ye.çalış.git.gel.uyu.


- insanları başkalarını eleştirirken dinlediğimde, acaba aynaya nasıl bakıyorlar diye merak etmeden duramıyorum.


- sessizce oturup düşündüğümde aslında çokta kayde değer şeyler düşünmediğimi fark ediyorum. hayır yani nedir!?


- küçükken gökkuşaklarının bittiği yerde hazinenin saklı olduğuna gerçekten inanırdım. hatta bir keresinde anneanneme yalvarmışlığım vardır, ben dibi nerde biliyorum gidelim diye. ama bilmiyodum aslında. belki buluruz falan die düşünmüştüm. o yaşta da çocuk niye hazine ister o da ayrı tabii.


- bir şeyler eksik.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder